Αγανακτισμένοι φίλοι και γνωστοί μου που μια ζωή τους έλεγα ότι δεν είναι σωστό να κάθονται στους καναπέδες τους και να περιμένουν ν' αλλάξουν τα πράγματα,ότι πρέπει να διεκδικήσουν είτε το μεροκάματό τους,είτε καλύτερα σχολεία για τα παιδιά τους κλπ. Τώρα μου άλλαξαν, μου σήκωσαν κεφάλι και μου καμαρώνουν ότι ξεσηκώθηκαν και πάνε στο Σύνταγμα,να διαμαρτυρηθούν,να μουτζώσουν,να φωνάξουν.
Καλό είναι που σηκώθηκαν από τους καναπέδες τους πολύ καλό και χαίρομαι.
Μιά ερώτηση θέλω μόνο να κάνω.Μπορώ;
28 και 29 Ιούνη είχε πανελλαδική απεργία,τι κάνατε ρε παιδιά;
Απάντηση: Ξέρεις φοβόμαι μήπως με απολύσουν,δε με φτάνουν τα λεφτά κλπ.
Ξαναθυμήθηκα κι εγώ τους δέκα μικρούς Μήτσους και το πάμ' πλατεία;;;;;;;
Πάμε πλατεία για εκτόνωση;;;;;;;;;;;;
Πάμε πλατεία για να αλλάξουμε τα πράγματα;;;;;;;;;;;;;;;
Πάμε πλατεία γιατί δεν μπορούμε άλλο να ελπίζουμε;;;;;;;;;;;
ΓΙΑΤΙ;;;;;;;;;;;;;
Αν πάμε πλατεία για εκτόνωση,έχει καλώς,τότε μπορούμε την επόμενη μέρα να πάμε στη δουλειά μας και το αφεντικό να μας κλέβει λίγο λίγο το μεροκάματο.
Το βράδυ θα ακούσουμε τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για περικοπές στις συντάξεις,αυξήσεις Φ.Π.Α. Δ.Ε.Η κλπ.Αλλά δεν πειράζει την άλλη μέρα εμείς θα πάμε πλατεία.
Αν σηκωθήκαμε πραγματικά από τους καναπέδες μας και είμαστε αγανακτισμένοι,ένας τρόπος υπάρχει για να δοθεί λύση.Σκληρός,ανηφορικός,κακοτράχαλος δρόμος,αλλά είναι μονόδρομος.
Διεκδικούμε μαζί με τα ταξικά σωματεία μας μέσα στους χώρους δουλείας απεργούμε,δεν σκύβουμε το κεφάλι,γιατί όσο πιο πολύ το σκύβουμε στο τέλος και να θέλουμε δε θα μπορούμε να το σηκώσουμε.
Τότε μόνο θα δωθεί λύση εάν διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει.
Τότε θα μπορούμε να πάμε όλοι μαζί με τα παιδιά μας ,στις πλατείες να τις γεμίσουμε με φωνές χαρούμενες,με φωνές ξέγνιαστες,με φωνές που καμία κυβέρνηση δε θα μπορεί να τις πνίξει.
ΚΙ.ΚΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου